دومين باره كه اينجا سرما مي خورم، يعني من تو 4،5 سال اخير اينقدر مريض نشده بودم. خيلي زياد درگيرم. ارائه، پروژه، تمرين، امتحان... ضايعست بگم كم آوردم، بريدم و اينا؟!
امشب بعد يه ماه آهنگ گوشيدم، فيلم ديدم، خوابيدم، يه عالمه وب گردي كردم، با دوستام حرف زدم، بي دغدغه بودم.
اينكه مجبورم اين روز ها رو با پردازش تصوير و شبكه هاي پيشرفته بگذرونم، احساسي جز اتلاف لحظه هاي ناب؛ تو من ايجاد نمي كنه. روزهاي شلوغ خاكستري...
خلاصه اش اينكه اين دل ما واسه زندگي تنگ رفته؛ بد رقم.