لاك پشت ها هم پرواز مي كنند

اولين فيلمي هست که از زمان سقوط رژيم صدام در عراق، ساخته شده و به زندگی كُرد هايِ ساكن مرز عراق و تركیه ، چند روز قبل از شروع جنگ آمریكا و عراق می‌پردازد.
اكثر شخصیت های فیلم ، كودكان هستند ؛ كودكاني محروم از حداقل ها، در شرايط نامساعد جنگ، كه طعم تلخ زندگي را خيلي زودتر از آنچه بايد چشيده اند. كودكاني كه درحين مبارزه براي باقي ماندن، بلوغ زودرس را تجربه كرده و متحول مي شوند.
اينجا زندگي آن قدر با فاجعه در هم آميخته كه گاهی سبدهای پر از مين هاي خنثي شدهء روي دوش هايشان عادی به نظر مي رسد!

به گمانم اين بچه ها نمادند، آگرین، نمادي از همه دختراني كه مورد تجاوز قرار گرفته‌اند. هنگاو ، نشاني از خرد يا ايمان و ستلايت، معنايي از شور و احساس.

لاك پشت ها هم پرواز مي كنند، درامي است بكر و دردناك از فيلم ساز كرد ايراني، بهمن قبادي كه لحظاتي شفاف از جوان ترين قربانيان جنگ مي آفريند.

فيلم بهانه است، ديروز عراق؛ امروز فلسطين و لبنان؛ فردا ....
انسان را رعايت كرده اند؟!

A) حساب گزاره ها

P=>q ، قضيه يك شرطي ناميده مي شود و در آن، p مقدم است و شرط لازم براي وقوع q و q را تالي گويند كه شرط كافي است براي پيدايش p . گزاره در همه حال داراي ارزش درست است مگر در حالتي كه مقدم true است و تالي false .

B) هيژده تير

قديما فكر مي كردم 24 سالگي عجب (با تاكييد بخوانيد. استرس روي ج) سن باحاليه! و هركسي كه 5-24 سالشه؛ زياد تا، عاقل و دانا و باحال و از اين صحبت هاست و خدا تا نظرات مشعشعانه و فيلسوف ماآبانه راجع به زندگي آدميان داره و هوراتا مي دونه چي كارست و ديگه استتوسش لنگ در هوايي ات نيست و لااقل يه كوچولو، از روياپردازي و ائده آل گرايي دم جووني دست برداشته و خلاصه اش اينكه به جرگهء آدم بزرگ ها پيوسته.


A & B) من!

تا كوچيك تر مساوي امروز، با جايگزيني شروط لازم و كافي در گزاره شرطي اگر 24 سالگي، آن گاه ......... ؛ به انتفاي مقدم، ارزش گزاره true بود. اما بزرگ تر مساوي.... مقدم درست است و تالي نادرست، قضيه false مي شود، هوم؟!
نتيجه اخلاقي: به پاس بقاي قانون انرژي، بيست و چهار سالگي تان را نزي ايد مگر انسان شده باشيد!

فكر كنم داره از موسيقي هاي تلفيقي خوشم مياد .
به نظرم پيدا كردن و شناخت ريشه هاي مشترك دو فرهنگ، تلفيق و مانور دادن روي اونها، به
شرط دور نشدن از اصل هر كدوم و مسلما با پيش شرط انديشه، مي تونه به وحدت باطني
– عليرغم تضاد ظاهري – منتهي بشه.
لااقل براي من، سير (مسعود شعاري- كريستف رضاعي)، آلبا (گروه نور)، به تماشاي آب هاي
سپيد (عليزاده- گاسپاريان) و سياحت نامه (گروه كنستانتينوپل)؛ جذابيت زيادي داشتن و
لحظات خيلي خوبي رو باهاشون داشتم.

پ.ن: در همين زمينه، آقا بسي مخلصاتيم!